از سوی دیگر، ما با خشم عادلانه و نفرت مردانی را محکوم می‌کنیم که از جذابیت‌های لذت لحظه‌ای چنان فریفته و افسرده شده‌اند، آن‌چنان از هوس کور شده‌اند که نمی‌توانند درد و رنجی را که در پیش است، پیش‌بینی کنند. و نکوهش مساوی از آن کسانی است که با ضعف اراده در انجام وظایف خود کوتاهی می کنند، که مانند گفتن از طریق کوتاهی از زحمت و درد است. این موارد کاملاً ساده هستند و به راحتی قابل تشخیص هستند. در یک ساعت آزاد، زمانی که قدرت انتخاب ما مهار نشده است و زمانی که هیچ چیز مانع از توانایی ما در انجام کاری که بیشتر دوست داریم نمی شود، باید از هر لذتی استقبال کرد و از هر دردی اجتناب کرد. اما در شرایط خاص و به دلیل ادعای تکلیف یا تعهدات تجارتی، غالباً باید از لذت رد شود و آزارها پذیرفت. بنابراین، انسان عاقل همیشه در این مسائل به این اصل انتخاب پایبند است: او لذت ها را رد می کند تا لذت های بزرگتر دیگر را تأمین کند، یا در غیر این صورت دردها را تحمل می کند تا از دردهای بدتر جلوگیری کند.

و به راستی که تفکیک این چیزها آسان و مصلحت است. زیرا در اوقات فراغت، زمانی که در انتخاب آزاد هستیم و هیچ چیز ما را از انجام کاری که ما را خشنودتر می‌کند باز نمی‌دارد، همه لذت‌ها را باید فرض کرد، و همه دردها را رد کرد. ولى در مواقعى، چه به خاطر وظايف و چه از جهت اقتضائات، غالباً اتفاق مى‌افتد كه هم لذت‌ها را رد كرد و هم از گرفتارى‌ها امتناع كرد. بنابراین انتخاب این چیزها بر عهده انسان عاقل است تا یا با رد لذت های بزرگتر، دیگران را به دست آورد و یا با تحمل دردهای شدیدتر را دفع کند.